Toppers van Gastdichters




		
                                          Verschijning


                                          Misschien ligt er nog een kind tussen
                                          de hoge ligusterhagen, onder
                                          het platgeslagen pad van baksteen
                                          dat zich met aarde, mos en spuug
                      
                                          gevoegd heeft naar de toorn van god.
                                          Dus sluip ik op mijn tenen door
                                          mijn eigen hoofd, voorzichtig
                                          over zenuwen, spiedend over stenen.
       
                                          En steeds als ik je weer niet vind
                                          na nachten zoeken in de beeldentuin
                                          van mijn gedachten en ik eindelijk ga
                                          slapen, overtuigd haast van jouw dood,

                                          verschijn je in het gat van mijn geheugen:
                                          levend, zwijgzaam, vadergroot.


                                          © Jan Doornbos

                                          http://jandoornbos.web-log.nl
                                          http://home.wanadoo.nl/janzw
              



                                          Dansje met God


                                          ja hoor mijn God bestaat
                                          wie anders laat de melkweg dansen
                                          in de grijze Zuiderzee?
                                          en waar komt plots die zwaan
                                          die rare witte zwaan vandaan?
                                          ze peddelt langs gezonken dromen
                                          over de golfjes van het meer
                                          meer en meer mijn blik voorbij
                                          ze wuift naar me die waterzwaan
                                          met haar luie linkerpootje
                                          dat ligt te rusten op haar rug
                                          links?
                                          heeft God zich dan bekeerd?
                                          verkeerd?
                                          ach neen

                                          dag zwaan
                                          dag dwaze zwaangedachten

                                          dag God
                                          tot nog eens aan de Zuiderzee


                                          © Anne Toulet

                                          http://annetoulet.hetschrijvertje.be 




                                          Rue Lepic


                                          Weer die kaart gelezen
                                          de woorden in de steen gekrast
                                          'l'imagination au pouvoir'
                                          bij dat verroeste instituut
                                          door de ruiten gekeild
                           
                                          mei '68 de droom
                                          die droom bleef
                                          ons stadje in de provincie
                                          die wijk van Parijs
                                          ondergescheten beeld
 
                                          hoe wij daarna de trap af
                                          stormden naar de Rue Lepic
                                          ons verstopten onder de poort
                                          van de Cave

                                          en lieten bedwelmen
                                          door de geur van die ene beweging 
                                          waarmee de mimosa
                                          aan je haren trok


                                          © Frans Terken

                                          http://home.tiscali.nl/fransterken/index1.html 


			

                                          Kinderwens


                                          Het zijn ingewikkelde vrouwen
                                          met rokken van prikkeldraad
                                          lijven van brons en hoeden 
                                          te diep op het voorhoofd

                                          flu flu flu
                                          weelderig 
                                          topspin in kolkende borsten
                                          de rug krom als een hol voor
                                          de lynx
 
                                          en als de avond valt
                                          stappen ze naakt van hun voetstuk
                                          kotsen hun ijzeren woorden in duigen
 
                                          strekken de benen
                                          baren een kind tussen streepjesfluweel 

                                          een corduroy- baby
                                          een man als het kan

			                             
                                          ©  Cilja Zuyderwyk

                                          http://www.galeriedesmederij.nl






                                          Uw gedicht ?